Հունգարիայի կողմից հայ սպա Գուրգեն Մարգարյանին կացնահարելու համար ցմահ դատապարտված ադրբեջանական բանակի լեյտենանտ Ռամիլ Սաֆարովի արտահանձնումը և Ադրբեջանի նախագահի կողմից նրան անմիջապես ներում շնորհելը աշխարհում բազմաթիվ բացասական արձագանքների պատճառ է դարձել: Այս մասին գրում է ԵԱՀԿ ՄԽ համանախագահ, ռուս դիվանագետ Վլադիմիր Կազիմիրովը «Նեզավիսիմայա գազետայում»:
«Միջնորդները պետք է վերադառնան դեպի սկիզբ» հոդվածում Կազիմիրովը գրում է. «Կա «սաֆարովշչինայի» մի կարևոր ասպեկտ: Չնայած Բաքվի հետ կապված շահերին և համաթուրանական նախասիրություններին, Հունգարիայի կառավարությունը նախընտրեց քննադատել ներումը: Ադրբեջանի դեսպանատանը և դեսպանին ուղղված սեպտեմբերի 2-ի բողոքի նոտայում ցույց է տրված, որ ադրբեջանական կողմի գործողությունները հակասում են դատավճռի իրագործումը շարունակելու պաշտոնական խոստմանը: Ադրբեջանի արդարադատության նախարարը 2012թ օգոստոսի 15-ի նամակում հավաստիացրել է, որ Սաֆարովը կարող է պայմանականորեն ազատ արձակվել միայն պատիժը 25 տարի կրելուց հետո միայն: Բաքվում կոպտորեն խախտել են սեփական խոստումները: Մեր օրերում քիչ չեն պաշտոնական Բաքվի` որպես գործընկերոջ, անկայության օրինակները: Հեյդար Ալիևը քաջ գիտակցում էր, թե ինչ է նշանակում համաձայնագիր` առանց վերջինիս ժամկետները նշելու և ինքն էլ կողմ էր հանդես գալիս հակամարտությունը խաղաղ ճանապարհով լուծելուն: Իսկ Իլհամ Ալիևը պնդում է, որ պատերազմը դեռևս չի ավարտվել: Բաքվում զորքերի շփման գիծը համառորեն կոչում են ճակատային գիծ, հակառակորդին` թշնամի և այլն: Հայաստանում և Ադրբեջանում նախընտրական գործընթացների զարգացումը չի հեշտացնում հակամարտող կողմերի հետ ԵԱՀԿ
ՄԽ աշխատանքները: Դրան է ավելանում նաև «սաֆարովշչինայի» պատճառով առաջացած բարդ իրավիճակը: Կասկած չկա, որ այս պայմաններում միջնորդ-պետությունները իրենց ջանքերը կկենտրոնացնեն հիմնական սկզբունքներում վիճելի հարցերի լուծման, իրավիճակը սրելու անթույլատրելի փորձերի, ռազմական գործողությունները չվերսկսելու վրա»: