Հայկական ֆուտբոլի վերածնունդն ու «Արարատի» ոսկե ժամանակաշրջանը

Ամեն ինչ սկսվեց դեռ անցած տարի, երբ PanARMENIAN.Net-ը ներկայացրեց «Հրազդան» մարզադաշտի պատմությունը: «Մյուս տարի էլ «Արարատի» հրաշալի հաղթանակների 40-ամյակն է, սկսենք պատրաստվել այս լավ իրադարձությանը»,- մտածեցինք մենք ու սկսեցինք:

40 տարի առաջ. Ողջ աշխարհի հայությունն է ցնծում «Արարատի» հաղթանակներով.

Իսկ համահայկական տոնը սկսվել էր դեռ վաղուց: «Արարատը» 1966 թվականին սկսեց հանդես գալ ԽՍՀՄ առաջնության բարձրագույն խմբում: 1971-ին թիմը տիրացավ առաջնության արծաթե մեդալներին:

Ի դեպ, շատերը, այդ թվում նաև «Արարատի» ֆուտբոլիստները, խոստովանում են, որ այդ ժամանակ թիմն ավելի գեղեցիկ ու տեխնիկապես հարուստ խաղ էր ցույց տալիս:

Սա հայկական ֆուտբոլի առաջին լուրջ հաջողությունն էր, և այդ թվականին էլ թիմի վեց խաղացողներ տեղ գրավեցին ԽՍՀՄ 33 լավագույն ֆուտբոլիստների ցուցակում:

Մեկ տարի անց էլ «Արարատը» նորամուտը նշեց Եվրագավաթի խաղարկությունում:

«Արարատի» հետ հաշվի էին նստում առաջնության բոլոր թիմերը.

Եկավ 1973 թվականը: «Արարատի» հետ հաշվի էին նստում առաջնության բոլոր թիմերը` վերջինիս համեմատելով Գերմանիայի և Բրազիլիայի հավաքականների հետ:

Թիմի գլխավոր մարզիչ նշանակվեց հայտնի մասնագետ Նիկիտա Սիմոնյանը:

Ապրիլի 7-ին մեկնարկեց 1973 թվականի ԽՍՀՄ Բարձրագույն խմբի առաջնությունը, որն անցկացվում էր 35-րդ անգամ: «Արարատն» առաջին իսկ խաղում սեփական հարկի տակ 3:1 հաշվով հաղթանակ տարավ Կիևի «Դինամոյի» նկատմամբ:

Առաջնությունից ընդամենը 9 տուր հետո Սիմոնյանն ասաց. «Գոհ եմ թիմի տակտիկա-տեխնիկական մակարդակից: Ես ամենայն պատասխանատվությամբ ասում եմ, որ «Արարատն» այն թիմն է, որը բոլոր հիմքերն ունի պայքարելու մրցանակային տեղի համար»:

Այդպես էլ եղավ, արդեն տարվա վերջին «Արարատը» դարձավ նախ ԽՍՀՄ գավաթակիր, ապա` նաև առաջնության չեմպիոն:

Ընդանուր առմամբ, առաջնության 30 խաղերում երևանյան թիմը տոնեց 21 հաղթանակ, 9-ն անգամ էլ պարտություն կրեց: «Արարատը» նաև ցույց տվեց առաջնության ամենալավ արդյունքը` 52 անգամ գրավեց մրցակցի դարպասը, սեփականն ընդունելով 26 գնդակ:

Այսպիսի մեծ հաջողությունից հետո էլ Սիմոնյանն ասաց, որ թիմը պատրաստ էր չեմպիոն դառնալուն, ու իր ներդրումն այդքան էլ մեծ չէ. «Ինձանից առաջ աշխատած մարզիչները լավ սերմեր էին ցանել` ստեղծելով բեղմնավոր աշխատանքի հիանալի պայմաններ: Նման ֆուտբոլիստների հետ աշխատելը հաճելի է, ամենածանր առաջադրանքներն էլ թվում են լուծելի»:

Նման ֆուտբոլիստների ու մարդկանց հետ հաճելի է նաև պարզապես զրուցել ու նրանց հետ վերապրել հայկական ֆուտբոլի ոսկե ժամանակաշրջանը: Իսկ 1973-ի հաջողությունների ավելի ամբողջական անդրադարձը կներկայացնենք հաջորդ հոդվածում: